Sto lat wiary, modlitwy i wspólnoty w cieniu kopalni „Dębieńsko"
Zgodnie ze współczesnymi trendami logo parafii przybrało formę graficznego zapisu skrótu wezwania - Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pierwsze litery NSPJ ułożono w kształt serca.
Kolor pieczęci parafialnych i logo to burgund - barwa, która bardziej pasuje do koloru krwi. Szarość tła logo to kolor, który z kolei nawiązuje do betonu budowanego kościoła.
Od XIII wieku Czerwionka należała do parafii św. Jerzego w Dębieńsku.
2 listopada 1898 roku została uruchomiona kopalnia „Dębieńsko", co spowodowało gwałtowny wzrost liczby mieszkańców. Stąd też podjęto starania o utworzenie własnej parafii. Od 1907 roku nabożeństwa sprawowano w kopalnianej cechowni, w 1915 roku przeniesiono je do prawego skrzydła nowo wybudowanej Szkoły Ludowej im. Chrystusa Króla.
W 1926 roku pomiędzy władzami kościelnymi a koncernem Zjednoczone Huty „Królewska" i „Laura" - właścicielem kopalni „Dębieńsko" - została podpisana umowa o przekazaniu na cele liturgiczne domu robotniczego. Prace adaptacyjne rozpoczęto w marcu 1926 roku.
Był to jednak kościół tymczasowy, stąd też pierwszy proboszcz ks. Jan Komraus podjął starania o budowę nowej, neogotyckiej świątyni. Dzięki staraniom ks. Komrausa oraz kierownika miejscowej szkoły w 1927 roku do parafii przybyły cztery Siostry Elżbietanki.
Historia górnictwa w Czerwionce-Leszczynach rozpoczyna się w roku 1792, kiedy to zatwierdzone zostało pierwsze pole górnicze „Neues Gluck" (Nowe Szczęście). Później powstało jeszcze ponad 20 podobnych nadań, na części z nich uruchomiono niewielkie kopalnie.
Przełomowym momentem, który pozostawił po sobie istniejące do dziś świadectwo materialne, było powstanie w roku 1898 Kopalni „Dubensko" (po 1922 r. - „Dębieńsko"), której inwestorem był koncern „Laura und Konigshutte". Kopalnia od razu przystąpiła do budowy trwałej i nowoczesnej infrastruktury przemysłowej, komunalnej i mieszkaniowej.
Właśnie wtedy, tuż na początku intensywnej rozbudowy kopalni, powstał budynek o intrygującej i tajemniczo brzmiącej nazwie: „Schlafhaus". Wybudowany w latach 1899-1900, jego przeznaczeniem była noclegownia dla górników nieżonatych, jak to wówczas określono.
W roku 1925 budynek noclegowni został przekazany nowo utworzonej w Czerwionce parafii rzymskokatolickiej pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Natychmiast przystąpiono do jego adaptacji na tymczasowy kościół. W 1926 dokonano poświęcenia świątyni. Ostatecznie zakończono prace związane z przebudową w roku 1928.
Oczywiście od razu planowano w Czerwionce budowę nowego, stałego kościoła, lecz te plany pokrzyżowały kolejno: I Wojna Światowa, kolejne Powstania Śląskie, Plebiscyt, wielki kryzys, II Wojna Światowa i wreszcie okres ustroju socjalistycznego w czasie istnienia PRL. Budynek, który był „Schlafhausem", a stał się tymczasowym kościołem, został mocno nadjedzony zębem czasu - zaczyna grozić zawaleniem i musi zostać rozebrany, zastąpiony nowym obiektem.
Opracowano na podstawie tekstu Mariana Wójcika.
